Reacties voor Moedig Leiderschap

Reactie op Ben jij als adviseur werkzaam in de gezondheidssector? Heb jij hart voor de toekomst van deze sector? Meld je dan aan voor de netwerk meeting ‘Advies met hart voor de toekomst’ op 20 januari. door Cora Postema

Cora Postema — Mon, 03 Jan 2011 13:07:23 +0000

Zo uitgelegd is je vraag me helderder. De vraagstelling zou dus eigenlijk moeten zijn: Hoe kunnen we de interactie van de advieswereld met zorgbestuurders en politiek (via sociale media) verbeteren?
Zouden we dan juist niet aan de zorgbestuurders en politiek moeten vragen waar ze behoefte aan hebben? Wat ze graag zouden willen weten, waar hun vragen liggen?
Ik heb laatst op uitnodiging van een gezelschap van zorgbestuurders mogen vertellen over mijn eigen ervaringen en mijn visie op de zorg voor de toekomst. Toen werd ook uitgesproken dat ze juist behoefte hebben aan zulke hele concrete persoonlijke ervaringen en voorbeelden om ook met elkaar in gesprek te raken op basis van hun persoonlijke betrokkenheid met de zorg i.p.v. over systemen, geld, en andere abstracties. Om weer in de taal en behoeften van de burger/patient te gaan denken.
Ook in de sociale media speelt dat ‘taalgebruik’en het spreken vanuit een persoonlijke betrokkenheid natuurlijk een rol. In die zin zou ik mijn rol als tolk/bruggenbouwer wel verder willen vergroten.
Ik denk graag met je mee.

Reactie op Ben jij als adviseur werkzaam in de gezondheidssector? Heb jij hart voor de toekomst van deze sector? Meld je dan aan voor de netwerk meeting ‘Advies met hart voor de toekomst’ op 20 januari. door Annemieke Goris

Annemieke Goris — Mon, 03 Jan 2011 12:21:04 +0000

Dag Cora, dank voor je openhartige reactie! STG/HMF is er niet op uit om de waarde van het advieswerk onderuit te halen. Sterker nog: we zoeken naar een nieuwe positionering van de advieswereld richting zorgbestuurders en politiek met deze netwerk meeting. Ook ik zie veel toekomstgerichte ideeen via de sociale media langskomen. Tegelijkertijd zie ik weinig reactie vanuit de zorgbestuurders en politieke bestuurders op deze suggesties. Dat maakt dat ik me afvraag of er een ander instrument, zoals een netwerkmeeting, nodig is om de wisselwerking op gang te brengen. Ik ben benieuwd wat jullie impressie is, van de bestaande wisselwerking tussen adviseurs en zorgbestuurders via de sociale media?

Reactie op Ben jij als adviseur werkzaam in de gezondheidssector? Heb jij hart voor de toekomst van deze sector? Meld je dan aan voor de netwerk meeting ‘Advies met hart voor de toekomst’ op 20 januari. door Cora Postema

Cora Postema — Tue, 28 Dec 2010 18:31:56 +0000

Ik ga het toch maar zeggen….. ik vind het onderwerp en setting een beetje de wereld op zijn kop. Het stikt bij adviseurs van de adviezen en goede ideeen voor de toekomst van de zorg. Kijk op de vele forums en discussies op het web. Het Zip, de cafe’s, de …het stikt er van. Allemaal vol van mogelijkheden en kansen voor de gezondheidszorg en allemaal vragen ze zich af: “Hoe krijgen we met onze goede ideeen als buitenstaander toch ooit een voet aan de grond in zorgland?”. En dan nu mogen de adviseurs weer met elkaar aan de gang om een prachtig advies te smeden op een vraag van Sabinen Uitslag. Daar moeten ze dan nog 45 euro voor betalen ook. Dat is de omgekeerde wereld. Als je waarde hecht aan een advies, dan heb je er wat voor over, dan betaal je er voor. Maar hier schijn je blij te mogen zijn om je advies te mogen ventileren en daarvoor wil je dan graag betalen. In mijn ogen wordt het op deze manier nooit wat. Alles wat je gratis krijgt, kun je rustig van je af laten glijden, het heeft je toch niks gekost.
Mijn idee/advies…. neem jezelf als te adviseren partij serieus en vraag je af wat je werkelijke probleem is en wat het je waard is dat op te lossen. Is het je echt wat waard, dan ben je bereid in een onderzoek of advies te investeren.
Ik geef graag mijn advies, met groot hart voor de zorg, maar alleen als er een concrete vraag is en de wil en middelen om het op te lossen. En dan hoef ik niet te betalen om mijn advies te mogen geven.
Heel veel succes!!

Reactie op Weer Diëten, of durf je dit keer voor de Life Style Change te gaan? door Ruud Verreussel

Ruud Verreussel — Wed, 15 Dec 2010 18:53:54 +0000

Leiderschap begint met het believe in eigen kunnen en de discipline van de realisatie aan te kunnen. Maar leiderschap is ook de clementie (ook voor je zelf) voor het tijdelijk falen, vanuit de wetenschap dat veerkracht je op het goede pad houd. Zo hou ik mijn gewicht op orde, geef af en toe toe aan de verleiding van een wijntje en lekker koken en blijf gedisciplineerd mijn lichaamsbeweging vol houden omdat duursport gewoon leuk is.

Reactie op Weer Diëten, of durf je dit keer voor de Life Style Change te gaan? door Jan Gerritsen

Jan Gerritsen — Sun, 14 Nov 2010 11:38:15 +0000

Zolang er niet een uitgebalanceerde, holistische benadering gekozen wordt zal het het erg moeilijk zijn om je leeftstijl aan te passen en te verbeteren. Organisaties en het leiderschap kunnen (of moeten?) daarin een voorbeeld geven, Mensen zijn natuurlijk wel verantwoordelijk voor zichzelf, maar de impact voor organisaties en de maatschappij als geheel van een slechte levensstijl zijn enorm en binnenkort niet meer betaalbaar.
In onze praktijk werkt het uitstekend om naast de aandacht voor voeding en beweging ook het mentale aspect volwaardig mee te nemen.Het onlangs verschenen CVZ rapport ondersteunt ons daarbij.
Zie ook http://www.bewustmakers.nl/organisaties/bedrijf-vitaal/
Of mijn blog van afgelopen zomer
http://www.bewustmakers.nl/leefstijl/hoe-zit-het-met-je-mentale-vitaliteit/#more-474

Reactie op Echt samenwerken vereist moed en doorzettingsvermogen door Helma Zijlstra

Helma Zijlstra — Thu, 11 Nov 2010 11:20:03 +0000

Samenwerken vraagt om moedig leiderschap
Over leiderschap zijn duizenden boeken geschreven, nog meer artikelen en “googlen” levert een onnoemelijk aantal hits op. Het betreft dan doorgaans teksten over leiderschapsstijlen, profielen van de leider, leiderschapsmodellen, leiderschapsprogramma’s. Het gaat hierbij vooral om leiderschap binnen organisaties, binnen teams: de leider, de man of vrouw in de formele positie, die aan een aantal gedragseigenschappen moet voldoen om zijn of haar leiderschap gelegitimeerd te krijgen. Al dan niet met een charismatische uitstraling; hoewel dat weer veel lastiger te definiëren is. Waar legitimatie stopt stelt Fukuyama valt de bestaansreden onder het leiderschap weg. In organisaties bepalen de medewerkers de legitimiteit van hun leider. Legitimiteit is de beoordelingsmaatstaf van de medewerkers.
Bij samenwerken gaat het om andere aspecten van leiderschap; legitimatie komt niet vanzelfsprekend voort uit de positionele, formele macht. Samenwerken binnen organisaties vraagt al het vermogen over de eigen drempel heen te kijken, maar kan gelegitimeerd worden met het grotere doel: de meerwaarde voor de totale organisatie als resultaat van een goede onderlinge samenwerking.

Hoe zit dat dan met samenwerking over de grenzen van de organisaties? Formele macht ontbreekt; meerwaarde voor het grotere geheel is lastig terug te brengen in meetbare proporties voor de “eigen” organisatie.
Denken in collectieve meerwaarde vraagt om te kunnen gaan met paradoxen zoals concurrentie versus coöperatie, competitie versus streven naar collectieve winst. Wie neemt het voortouw: de leider van de organisatie die het meest te winnen heeft bij de samenwerking, de charismatisch leider, de leider van de grootste organisatie? Of gaat het juist om informeel leiders, professionals die niet in de formele machtspositie zitten. Hoeveel ruimte krijgen zij van de formele leiders?

Het vraagt persoonlijk commitment, moed om de eigen nek uit te steken, denken in grotere belangen dan het eigen (organisatie)belang. Persoonlijk leiderschap zou je het ook kunnen noemen: ergens in geloven, er op af gaan en zorgen dat de meerwaarde ook voor de andere partij gehaald kan worden, zelfs als dat groter is dan de eigen meerwaarde.
In de zorg gaat het dan vooral om de meerwaarde voor de patiënt, maar dat is en blijft toch een anoniem gegeven waar we altijd wel alles voor willen doen, zolang het de eigen organisatie maar ten goede komt. Marktwerking en concurrentie hebben dat denken vooral versterkt; juist dit vraagt persoonlijk leiderschap van mensen die het ook aandurven de zorg in het grijze gebied tussen organisaties te verbeteren.

Reactie op Weer Diëten, of durf je dit keer voor de Life Style Change te gaan? door Ruud Koolen

Ruud Koolen — Mon, 08 Nov 2010 12:59:11 +0000

Het valt niet mee om gedisciplineerd matig te eten, voldoende te bewegen, de drank te laten staan, elke dag fris en fruitig aan te vangen. Chapeau voor iedereen die erin slaagt zaken grondig en systematisch op een nieuwe manier aan te pakken en vol te houden.

Reactie op Wat is er nodig om moed te tonen? door Piet de Bekker

Piet de Bekker — Sat, 16 Oct 2010 19:50:06 +0000

Klinkt plausibel, het belang van een Tinkerbell coach. Mij lijkt dat er twee actoren duidelijk een belang hebben bij een dergelijke coach, namelijk “de” patiënt (hoewel ik me realiseer dat daarbij een veelheid aan typeringen mogelijk is) en “de” verzekeraar (omdat de effectiviteit – en mogelijk efficiëntie – van de verleende zorg toeneemt).

Die twee actoren kunnen samen misschien tot een fatsoenlijke vergoeding komen voor tenminste de inzet in uren (aanvullend pakket, eigen bijdrage of abonnement). Hou rekening met een bepaalde marge om het concept uit te breiden en aan kwaliteitsontwikkeling van de coach te doen, en je hebt prima business case. Investeerders: kom op!

Reactie op Wat is er nodig om moed te tonen? door Irène Alders

Irène Alders — Fri, 15 Oct 2010 13:38:35 +0000

Moed is het risico op falen durven nemen volgens mij. Als je met je intuitie (verstand met haast)”weet” dat iets gaat werken, durf dan je nek uit te steken en voor een innovatie te gaan. Iedereen die ik spreek herkent zich in de situatie dat je buiten de spreekkamer het gevoel kunt hebben dat je niet gekregen hebt wat je zocht, geen antwoord op je vragen, of een recept wat je niet begrijpt. In de spreekkamer gebeurt er iets me je. De Tinkerbell patientencoach helpt je te begrijpen wàt en hoe je toch actief kunt blijven meepraten met de arts. Je snapt het pas als je het ziet (Johan Cruijff). Dat kan een mantelzorger minder goed, want die is ook emotioneel betrokken. Die kan wel helpen als het eenmaal zichtbaar is, evenals de arts.
Hoe komt de patient bij de Tinkerbell coach: de zorgverlener meldt hem/haar aan. Hoe wordt het betaald? Daarvoor zoeken we moedige investeerders die geloven in het concept. Zo langzamerhand begint het belang van de Tinkerbell coach door te dringen in zorgland. Het is geen bedreiging (weerstand: Marc Lammers), maar het helpt de arts en de patient snel to the point te komen, efficienter gebruik van het aanbod.
Gisteren miste ik ook de patient. Schrijnend tijdens de fondsenwervende workshop van VSB-bank, dat de categorie “en wie is hier namens de patient” vergeten werd. Toen ik me meldde werd het ook nog eens in de hoek van de patientenverenigingen gezet. Nee dus.
Dus laten we aan creatieve destructie van de gevestigde orde gaan doen (van Schaik, Rabobank) en inderdaad eens op avontuur gaan!Misschien wordt je wel een held…. (Tom de Haas).

Reactie op Wat is er nodig om moed te tonen? door Tom de Haas

Tom de Haas — Sun, 10 Oct 2010 14:53:55 +0000

joseph Campbell heeft in het boek “de held met 1000 gezichten” de proces van moed tonen door de eeuwen heen heel mooi inzichtelijk gemaakt.
Het vraagt engagement, je ontvankelijk tonen voor een oproep om een verbetering te realiseren die ook voor anderen een vooruitgang inhoudt. De bereidheid om eigen voordelen los te laten om het potentieel van een nieuw inzicht, een nieuwe aanpak zo goed mogelijk te benutten.
Uitbreken uit bestaande patronen, een optie op jezelf nemen. Leve het avontuur van de held.